Zientziaren Legearen erreformaren helburu nagusien artean, I+G+B arloan lan egiten duten langileak babestea ere badago, lan-eskubide gehiagorekin eta haien karreretan prekarietatea murriztuta. Lan-erreformaren ildotik, zientzialarientzako eta teknikarientzako eta ikerketa-ildoei lotutako kudeaketa-langileentzako kontratu mugagabea sortu da.
Erreformak doktoretza ondorengo ibilbide zientifiko argiago bat ere sortzen du, sisteman sartzeko adina murriztea bilatzen duena, doktoretza ondorengo sarbide kontratua aldatuz eta egonkortasuna erraztuz. Doktoretza aurreko eta ondoko kontratuak amaitzeagatiko kalte-ordaina gehitu da lehen aldiz, baita indarrean dauden kontratuetarako ere.
Arauak teknikarientzako karrera bat zehazten du, eta ikertzaileen mugikortasunari ere onura atera ahal izango diote. Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzako Sistema Publikoko teknologoa dela aitortzen du, eta lehen aldiz saritzen du.
Gainera, talentua erakartzea eta ikerketa-langileen mugikortasuna sustatzen da bosturtekoen bidez. Bosturtekoek sektore publikoko eta unibertsitateetako ikerketa-meritu guztiak aitortuko dituzte, bai Espainian, bai atzerrian. Ikertzaile ospetsuaren kontratua ere birdefinitu egin da, zientzialari ospetsuak erakartzeko edo atzeraldi ekonomikoaren ondorioz gure herrialdetik alde egin behar izan zuten ikertzaileen itzulera bultzatzeko.
Arauak osasun-langileen baldintzak hobetzen ditu. Langile horiek ohiko lanaldiaren ehuneko berrogeita hamar erabili ahal izango dute, gutxienez, ikerketa-lanetan. Hala, Zientzia Sistemako langile ikertzaile gisa aintzatesten dira, eta beren merituen arabera karrera profesionala izan dezakete. Gainera, administrazio publikoei agintzen zaie ikertzaileak era egonkorrean sar ditzaten Osasun Sistema Nazionalean, kategoria espezifikoekin.
