A reforma da Lei da Ciencia tamén ten entre os seus obxectivos principais protexer ao persoal que traballa no ámbito da I+D+I con máis dereitos laborais e a redución da precariedade nas súas carreiras. En liña coa reforma laboral, créase un contrato indefinido para científicos e persoal técnico e de xestión asociado a liñas de investigación.
A reforma tamén crea un novo itinerario científico posdoctoral máis claro, que busca reducir a idade de entrada ao sistema modificando o contrato posdoctoral de acceso e facilitando a estabilidade. Incorpórase por primeira vez a indemnización por finalización dos contratos predoutorais e postdoutorais, tamén para os contratos en vigor.
A norma define unha carreira para o persoal técnico que tamén se poderá beneficiar da mobilidade do persoal investigador. Recoñece e retribúe por primeira vez a figura de tecnóloga ou tecnólogo no Sistema Público de Ciencia, Tecnoloxía e Innovación.
Ademais, promóvese a atracción de talento e a mobilidade do persoal de investigación a través dos quinquenios de investigación, que recoñecerán todos os méritos de investigación no sector público e en universidades, tanto en España como no estranxeiro. Tamén se redefine o contrato do investigador distinguido para atraer a científicas e científicos de prestixio, ou para incentivar o retorno daqueles investigadores que se viron obrigados a marcharse do noso país a raíz da recesión económica.
A norma mellora as condicións do persoal sanitario, que poderá dedicar polo menos un cincuenta por cento da súa xornada laboral ordinaria a funcións de investigación. Desta forma quedan recoñecidos como persoal investigador do Sistema de Ciencia, podendo ter unha carreira profesional en función dos seus méritos. Ademais, se mandata ás administracións públicas para que incorporen de forma estable investigadores ao Sistema Nacional de Saúde con categorías específicas.
